Ik ben het middelste kind uit een gezin met 4 kinderen. Op school kreeg ik te horen, dat ik beter me best moest doen, want ik kon beter. Nu weet ik dat dyslexie de oorzaak was, in de jaren 70 was hier niet veel over bekend. Ik deed verschrikelijk mijn best. Ik voelde mij anders, een kameleon, ik probeerde aan de verwachting en behoeften van mijn ouders, leraren, vrienden en familie te voldoen. 

 

Ik kreeg een eigen gezin met 3 kinderen. Ik had de strakke overtuiging van hoe het hoorde, hoe je moest slagen in het leven, samen met hun vader. Daardoor wist ik niet dat ik een gevoelige kant had. Wel gebruikte ik mijn observatievermogen en buikgevoel bij de opvoeding. Ik ondersteunde mijn 3 kinderen met hun astma, hoogbegaafdheid, dyslexie, temperament en hun hoge gevoeligheid, tot de normen van de maatschappij. Ik nam veel verantwoordelijkheid op mijn schouders, “moeilijk gaat ook”, me niet laten kisten, doorzetten. Mijn gevoelige kant drukte ik weg. Het was een overlevingsmechanisme. 

Hoe het tij keerde

Het overlevingsmechanisme eiste zijn tol: 2x burn-out. Ik kreeg dubbele langeembolie, had 4 maanden lang geen energie, dus veel tijd om na te denken. Dit resulteerde in het verbreken van mijn relatie.

Het proces van mijn acceptatie van mijn gevoelige kant begon. Ik ging leren keuzes te maken naar mijn eigen behoeften. En inzien dat ik mezelf in de steek liet om anderen tevreden te stellen. Mijn hulpvaardige kant, en hierin niet over mijn grens gaan, is een eigenschap die ik omarm maar ook aandacht nodig heeft. Spiritualiteit kwam in mijn leven en ik leerde als hooggevoelig mens dat mijn intuïtieve ingevingen ( buikgevoel) het beste voor mij zijn.

Mijn missie

In mijn loopbaan is het werken met (gehandicapten) kinderen, peuters, pubers, jonge volwassenen de rode draad. Het aantal kinderen met problemen heb ik zien groeien. In de huidige maatschappij staat het denken centraal. Alles gaat snel, hectisch en vluchtig. Steeds meer mensen zijn aan het overleven.

In onze kindertijd worden we sterk en lopen we ook beschadigingen op. Dat is normaal, alle ouders willen het goed doen maar fouten maken hoort erbij! We ontwikkelen maniertjes en patronen om te ‘overleven’ (overlevingsmechanisme). Een overlevingsmechanisme heeft invloed op de manier van hoe we in het leven staan, hoe we contact maken met anderen en hoe we in verbinding zijn met ons lichaam en energie.

Het kennen van je “eigen IK” en hiernaar te luisteren daarvan wordt je gelukkig en daarmee sta je stevig in het leven.

Ik voel een sterk vuur vol energie en enthousiasme om de eigenheid van hooggevoelige kinderen te omarmen. Dit maakt iets in mijn wakker wat niet meer is te stoppen. 

Als je me zou kennen dan zou je weten

Misschien moet ik je waarschuwen, ik kan heel direct zijn omdat ik eerlijk ben en ik kan niet tegen onrecht kan.

Ik ben vrolijk, behulpzaam, geduldig en een doorzetter die veel aankan.

Ik neem beslissingen die goed voor mij zijn en weet de ruimte voor mezelf te bewaken. Door de natuur in te gaan en om op tijd rust nemen om me weer op te laden. Ik heb behoefte aan een verbinding en een diepgang.

Sinds de jaren 90 is Dj Erick E favoriet maar ook andere Dj’s. Ik vind het leuk om creatief bezig zijn oa wolvilten, bloemschikken, 3D mozaïek, tuinieren, haken, breien. Je kan me s’nachts wakker maken voor Moam Pinballs, Italiaans ijs en chocola. En ik houd van bloemen, planten, het strand, kunst en cultuur. Ik ben trots op mijn 3 kinderen die door inzet en doorzettingsvermogen goed terecht zijn gekomen en als oma super trots op mijn 3 kleinkinderen.